Czuciaki z Krainy Emocji

Tropiciele w roku 2025/2026 podczas zajęć będą realizaować projekt wspierający rozwój inteligencji emocjonalnej

Czuciaki z Krainy Emocji.

Podczas pierwszysch zajęć dzieci zapoznały się z piosenką, a także przeniosły się na Wyspę Radości, gdzie mogły poznać Śmieszkę. Poprzez wspólne czytanie opowiadania, rozmowę oraz wykonanie zadań do swojej książeczki, dzieci mogły nauczyć się jak rozpoznawać, nazywać oraz bezpiecznie wyrażać swoją RADOŚĆ. 

W październiku dwa razy przenieśliśmy się do Krainy Emocji. 

Za pierwszym razem wyruszyliśmy na Wyspę Smutku, gdzie poznaliśmy Markotka. Markotek pokazuje dzieciom, że smutek to naturalna emocja. Dzięki niemu uczą się, że czasem warto się zatrzymać i pozwolić sobie na łzy.  

Drugie spotkanie przeniosło nas na Wyspę Zdziwienia, gdzie wspólnie z Panem Łał uczyliśmy się, że zdziwienie to początek odkrywania świata. Razem z nim przyjrzymy się nowym rzeczom z zachwytem i ciekawością.  Dzieci wykonały eksperyment oraz uzupełniły swoją książeczkę emocji.

W listopadzie przenieśliśmy się na Wyspę Złości, gdzie poznaliśmy Gniewka. DZieci podczas zajęć dowiedziały się, że złość pojawia się wtedy gdy coś wydaje się niesprawiedliwe, frustrujące, albo gdy ktoś narusza nasze granice. Czasami sprawia, że serce bije nam szybciej i mięśnie się napinają. Wysłuchały opowiadania o urodzinach Martynki, podczas których pojawił się Gniewek. Stworek pokazał, że złość nie jest zła – ważne, żeby ją wyrażać w bezpieczny sposób oraz nie pozwolić, aby w nas narastała. Gniewek nauczył dzieci jak panować nad wybuchami emocji pokazując im sposoby na ZŁOŚĆ. Uzupełniły również książeczki o Czuciakach.

W Styczniu dzieci podjęły kolejne zadanie z projektu „Czuciaki w krainie emocji”. Tym razem gościem był Bojek z Wyspy Strachu, który uczył dzieci oswajać strach i radzić sobie z lękiem. Strach to emocja, która się pojawia, gdy czujemy się zagrożeni lub niepewni. Jest to naturalna reakcja naszego ciała i umysłu, która ma na celu chronić nas przed niebezpieczeństwem. Strach możemy odczuwać, gdy widzimy coś, co wydaje się nieznane, dziwne lub niebezpieczne. Może to być coś realnego, jak ciemność, głośny hałas lub wyobrażanego, jak potwory czy nieznane postacie.

W lutym wyruszyliśmy na Wyspę Znudzenia i  poznały postać Nudka. To właśnie ta postać zainspirowała dzieci do odkrywania różnych sposobów na twórcze spędzanie czasu.  Przedszkolaki bawiły się przy muzyce,  wymyślały zabawne zabawy ruchowe,  wykorzystywały przedmioty i zabawki do kreatywnej transformacji w coś zupełnie innego.  Nauczyły się,  że nuda może stać się początkiem świetnej zabawy,  jeśli tylko uruchomi się wyobraźnię.